GÜNÜME İKİ SATIR SEN

Gülümseyişini,

Kitabımın sayfalarında

Beyaz bir papatyanın yapraklarında

Ölümsüzlüğe hapsettim.

Bilmiyorum kaç şarkı kavuşturur,

Seni bana.

Ya da kaç cenaze daha çıkar,

Gözlerin ile gözlerimin savaşında.

Ama yokluğunda

Ne gözyaşlarım dindirir

Ülkenin dört bir yanındaki yangınları

Ne de haykırışlarım yankılanır

Çiğ çiğ karlı dağlarda.

Benliğim karışsa da kara toprağa,

Sen uzaklardan bak ve gülümse,

Ey benim bu delice sevdam,

Hikayemin en amansız kahramanına.